- Error

Vandaag stond de TT te Tielen op het programma, Kristof wou persé om 7u20 vertrekken, maar dat was me toch veel te vroeg, dus had ik met Bert afgesproken om 9u15 meer een menselijker uur. Alles ging vlotjes 's morgens zodoende stond ik om 9u05 aan de start, rustig ingeschreven en gewacht op Bert, die kwam er aan om 9u20, hij had toen al 13 kilometer gereden van bij zich thuis en was dus opgewarmt.
Dat heb ik direct opgemerkt als we vertrokken :-) maar niet veel later hebben we het tempo toch wat laten zakken, alles ging over vlot berijdbare wegen, niet al te veel asfalt maar des te meer los zand, daar hou ik wel van. Na 19km staan we aan de bevoorrading waar het lekker druk is, logisch als je op het spitsuur vertrekt... Maar de organisatie was perfect daar, nogal verschil ten opzichte van vorige week in Grobbendonk. Na ons buikje gevuld te hebben vertrekken we terug om nog wat door het zand te ploeteren en ineens na 9 km staan we terug aan de start, tja 29km (ik denk zelfs dat het er maar 27 waren) is natuurlijk niet veel als je tegen 20 km/h over het parcours bolt. Maar Bert is nog maar juist begonnen met het mountainbiken en kan beter rustig opbouwen.
Ik was dus goed opgewarmd en zei dat ik nog de 49 km ging doen, Bert vond ook dat hij wat weinig had gedaan en het parcours ging toch de richting van thuis uit, dus reed hij nog effe mee, na de eerste splitsing nemen we afscheid en draai ik de eerste extra lus, een lus van 3 km pure singletrack, was ik blij dat ik die helemaal alleen voor mij had. De tweede lus was al even mooi, deze nam namelijk het prachtige singletrack mee van de vaste groene route van Kasterlee/Herentals; op het einde worden we richting de vaste cyclocross route gestuurd en daar moet ik voor de eerste keer mijn middenblad gebruiken, de rest was al heel de tijd op de grote plateau, wat veel zegt over de moeilijkheid.
Zo worden naar Lichtaart gestuurd met af-en-toe stukken van het vast parcours, waar dan de derde lus van de 49 begint, dit was feitelijk het saaiste stuk, het volgt volledig de blauwe lus van het vast parcours, na 58km sta ik voor de tweede keer aan de bevoorrading met beduidend minder volk nu (in totaal 4 bikers:-), nadat ik vermeld dat ik de tweede maal hiervoor bij kom, kijken de mannen raar en op de vraag of ik ook van Kontich ben gekomen met fiets moet ik negatief antwoorden, maar ik moet wel toegeven dat ik de persoon ken (hé Willy, ja je zijt bekend/berucht). Ik was al blij dat er nog iets te eten en drinken was, na een stuk cake en suikerwafel ben ik klaar voor de rest af te haspelen.
We worden richting het militair domein van Turnhout gestuurd (Zevendonk?), het eerste stuk is ronduit saai, een dubbel karrespoor om op het einde terug te draaien en zo via een singletrack toch nog wat animatie te bezorgen. Hierna is het binnenrijden en dat was nodig, want mijn achterste begint weeral pijn te doen, toch dringend een ander zadel kopen.
Na 3u46 sta ik terug aan de start met 76 km op de teller en wel de grote hoeveelheid van 100 hoogtemeters. Auto opgezocht, verfrist en terug naar huis, thuis een lekkere stoomdouche genomen en nu wat lekker luieren met een goed filmpke of zoiets.
Read 383 times
Published in
Mountainbiking