Rondje Boulonnais
De GR 120 : 'Tour du Boulonnais'.

Guido Vandroemme

De Boulonnais is de streek die zich landinwaarts van de Côte d'Opale (Calais - Boulogne) bevindt en grotendeels uit het 'Parc Naturel du Boulonnais" bestaat. Het is een sterk heuvelend groen landschap, waarin zich enkele grote bossen bevinden. Ik kende al de bewijzerde ATB trajecten bij Wissant, en had er de merktekens en bordjes van de GR 120 'Tour du Boulonnais' opgemerkt. Toen ik op een kaart merkte dat deze GR min of meer de vorm van een ovaal heeft met een afstand van ongeveer 150 km, groeide langzaam het idee om daar eens een tweedaagse trektocht met de mountainbike van te maken.
Na wat grasduinen in toeristische gidsen, het aanschaffen van de nodige kaarten en het afwachten van mooi weer is het zover: met bike en rugzak in de auto rijd ik via de autosnelweg E40 vanuit Nieuwpoort richting Calais.
De auto laat ik na iets minder dan een uur rijden achter in Peuplingues, een dorpje even voorbij Calais, op nauwelijks één kilometer van afrit 11 van de autosnelweg. Hier is een parkingplaats voor verscheidene auto's, een fontein, en enkele zitbanken: ideale start- en aankomstplaats dus, die bovendien op het traject van de GR 120 ligt. Alhoewel de weerman prachtig weer voorspeld had, blijkt daar helemaal niets van: er hangt een wolkendek, er waait een strakke bries en het is nevelig. Af en toe vallen er zelfs wat druppels regen. Het parcours begint al meteen met een pittige beklimming richting kliffen, waarna het pad zich min of meer evenwijdig met de kust richting Wissant slingert (foto 1). Je komt hier nauwelijks op asfalt en beton, de aardewegel die af en toe verhard is met keien gaat voortdurend op en neer langs de 'Mont Vasseur', de 'Mont St. Martin' en de 'Mont Fouret'. Rechts is af en toe de zee te zien (voor zover de mist het toelaat). Ik stop even om naar enkele motocrossers te kijken die hier hun hart ophalen. Ze hebben een flink stuk van de kliffen herschapen in een crossparcours, dat - als het droog ligt - zonder twijfel ook spectaculair MTB plezier moet opleveren.
Even later komt de GR 120 op één van de drie bewegwijzerde MTB pistes die vanuit Wissant vertrekken (zie O2 bikers 37 : "Baai van Wissant, rijden langs de kliffen"). Een kaartje daarvan is te verkrijgen in het lokale toerismebureau. De tochten zijn te combineren tot een grotere van zo'n 60 km. Een aanrader trouwens.
Wissant (van 'wit zand') is een gezellig klein kuststadje dat de allure van een schilderachtig vissersdorp behouden heeft. Vissers verkopen er nog hun dagvangst op het plaatselijke marktje, waar zich ook terrasjes en restaurants bevinden. Als je Wissant wil bezoeken moet je wel even van de GR af, maar een terrasje in de zon kan erg aanlokkelijk zijn.
De Tour du Boulonnais maakt even een uitsprong via de 'Mont de Couple', een langwerpige heuvel die het landschap overheerst. De beklimming is niet lang maar steil, ik geraak nog net boven zonder voet aan de grond te zetten. Normaal gezien kan je hier aan een oriëntatietafel genieten van het weidse panorama van de Opaalkust, maar vandaag is het uizicht belemmerd door de mist. De strakke wind maakt het er trouwens erg ongezellig en na een korte rit over de heuvelrug stort ik mij aan de andere kant naar beneden langs het keienpad.
Voorbij Wissant snijdt de GR 120 de hoek van Cap Gris Nez af en gaat door de heuvels richting Ambleteuse, via onverharde landwegen (foto 7), soms met grint bedekt.
Af en toe passeer ik prachtige boerderijen, maar veel bebouwing is hier niet. Dat geeft een heerlijk gevoel van openheid en vrijheid. Ambleteuse is een klein badstadje, waarvoor je zo'n 3 km van de GR af moet, maar dat is beslist de moeite: hier rijst uit de branding van de zee het prachtige fort Mahon, in 1544 door de Engelsen gebouwd, door Vauban versterkt en tenslotte door Napoleon in z'n huidige vorm gestopt (foto 2). Op de rotsen aan de voet van het fort, beschermd tegen de frisse zeebries, geniet ik van enkele 'pains au chocolat' van de plaatselijke bakker, en van het uitzicht op de ruwe branding en het keienstrand.
Even voorbij Pernes-les-Boulogne houdt een bordje 'Propriété Privé' mij even tegen. Ach wat, dit is een GR, dus ik rij door, maar niet voor lang: een tractor heeft het pad in de prak gereden, en ik moet op het kantje, bij de netels en bramen voorzichtig mijn weg zoeken om door te kunnen. Na 500 m kan ik weer rijden, het pad passeert aan de rand van een boerenerf en een blaffende hond maakt me aan het schrikken. Gelukkig ligt hij aan de ketting …
Het Foret Domaniale van Boulogne doemt op. Eénmaal tussen de bomen is het meteen goed raak: de bodem in het bos is erg zacht en drassig, en door de regen van de voorbije dagen doorweekt. Na een hondertal meter ploeteren naast de fiets keer ik terug: dit is geen pad, maar een brede sloot. Na een ommetje over de weg vind ik een kilometer verder de GR terug: droger dan daarnet, maar toch nog flink modderig. Bordjes herrinneren de ruiters en MTBers eraan dat ze op de bewegwijzerde paden moeten blijven, en dat doe ik heel braaf. Als ik na meer dan een uur hard labeur de rand aan de andere kant van het bos bereik, zit de fiets dik onder een kleverig mengsel van modder, gras en bladeren. Maar eindelijk breekt de zon door de nevel. Ik zet me op een stapel bomen, met het gezicht in de zon, om even bij te komen.
Ik ben nu dicht bij het einddoel van de eerste dag. In Questrecques vind ik zowaar langs de kant van de weg een klaterende bron (met drinkbaar water!), ideaal om de fiets en de schoenen weer toonbaar te maken. Zo kom ik in een toch redelijk propere staat in Halinghen aan waar ik een overnachting in een Chambre d'Hote geboekt heb. Eigenlijk is Samer - de hoofdstad van het kanton 'District de Boulogne' - met z'n pittoresk stadsplein en een rijke geschiedenis van kastelen en abdijen een betere keus, omdat het dicht bij het meest zuidelijk punt van de GR 120 ligt, maar de adressen daar die ik van de toeristische dienst in Boulogne kreeg bleken allemaal volzet te zijn. Halinghen is een piepklein dorpje, via de gewone weg op zo'n 8 km ten zuiden van Samer. Ik begijp de betekenis van het bordje "Village près du Ciel" als ik als afsluiter van de dag de 'Mont de Landacques' moet bedwingen. Bovenaan prijkt trots een bordje 'Altitude 177 m'. De Chambre D'Hote is een typische 'café-tabac', die er zoals veel herbergen hier ook nog een kleine 'épicerie' op na houdt. Veel meer dan de herberg, de kerk, een school en wat huizen is er niet te vinden. Maar het is er erg rustig, en het onthaal in de herberg zeer hartelijk. Een warme douche,een lekker maal, en een goed bed kunnen wonderen doen na een vermoeiende tocht van 79 km off-road in heuvelachtig terrein.

De volgende dag wuift de waardin mij vriendelijk uit, na een stevig ontbijt van knapperig vers stokbrood met zelf bereide confituur,en hartige koffie.
Vlakbij Halinghen passeert de GR 121 en even verder geeft die via een verbindingsstuk van enkele kilometers aansluiting met de GR 120 (foto 4). Zo hoef ik slechts een kort stukje op de weg te rijden. Het is nu heerlijk mooi weer en ik geniet met volle teugen van het fraaie landschap. Elke beklimming wordt beloond met een prachtig weids uitzicht (foto 6). Ook een lekke band en enkele kilometers verkeerd rijden kunnen de pret niet bederven: prachtige singletracks brengen mij in vervoering. Dit is puur MTB plezier.
Weer doemt een bos op: het 'Foret Domaniale de Desvres'. Ook hier rijd ik regelmatig vast in drassige stroken, om tot over de enkels in een brij van modder en rottende bladeren weg te zinken. Toch zijn er ook stukken zeer technische singletrack, zowel bergop als bergaf. Uiterste concentratie is hier gewenst. Tijdens een lange steile klim door het bos moet ik uiteindelijk buiten adem van de fiets. Een blik op de hoogtelijnen van de kaart leert me dat het pad pardoes over de top van een heuvel loopt. Tja, dat had ik al gevoeld. Het laatste stukje ga ik tevoet naast de fiets. Aan de andere kant lonkt de afdaling. Op enkele plaatsen in dit woud is de markering van het pad niet zo duidelijk, maar de kaart houdt me op koers. Eénmaal uit het bos laat ik mij de enkele kilometers asfalt welgevallen. Maar de rust duurt niet lang: van ver zijn de steile flanken van de 'Mont Sylvestre' en de 'Mont Tibet' te zien. En jawel, de GR 120 slingert zich vrolijk over deze hellingen. De lastige beklimming van deze heuvelruggen (foto 5) resulteert in een heerlijk lange afdaling naar Herbinghen. Ook hier herken ik sommige paden. Met Neverest, de ATB club uit Oostduinkerke waar ik lid van ben, kwam ik hier al een paar keer genieten van het ruige landschap. Talrijke bordjes verraden trouwens dat zich hier verschillende lokale MTB en wandel trajecten bevinden. Dit is duidelijk het zwaarste stuk van de 'Tour du Boulonnais': de steile hellingen volgen elkaar in snel tempo op. Ook de 'Mont de la Tonnerie' en de 'Mont de Guines' moeten er nog aan geloven. De warmte en het zware parcours eisen hun tol. De drinkflessen raken voortijdig leeg. Aan een landhuis vraag ik aan een man die in de tuin werkt of hij die wil vullen. Het blijkt toch wel ook een biker te zijn zeker! Hij informeert naar de modder in het woud van Desvres en vertelt mij dat het wat verder, in het bos van Guines, nog erger is. Amaai, dat belooft.
Al bij al valt het nog mee, maar hier en daar neem ik een parallel lopende dreef in plaats van het drassige pad. De vermoeidheid begint te wegen.
Gelukkig zijn de heuvels na dit bos veel minder steil. Aan een rustig tempo leg ik de laatste kilometers af. Na de brug over de sporen van de TGV zorgen een lang stuk 'vals plat' richting Bonningues-les-Calais en een stevige bries in het gezicht nog voor onverwacht weerwerk, maar daarna gaat het snel richting Peuplingues. Vermoeid, maar uitermate voldaan, vind ik na 79 km - precies dezelfde afstand als de vorige dag - de auto terug op de parking. Het water in de fontein is heerlijk fris …
De 'Boulonnais' is een prachtig landschap. Het vertoont veel gelijkenissen met de Ardennen (de kust even buiten beschouwing gelaten), maar hier wordt de rust niet verstoord door overbevolkte toeristische centra, en nergens wordt het uitzicht belemmerd door zaken die er niet thuishoren. Alles is hier nog puur: 'la campagne' op z'n best. De GR 120 'Tour du Boulonnais' is een heerlijk MTB traject, maar eerbied voor de mensen (foto 3) én het landschap zijn gepast. Een tip als slot: na een periode van regenval zijn de paden in de wouden nog maar nauwelijk berijdbaar, kies dus bij voorkeur een droge periode uit om te proeven van de 'Tour du Boulonnais'.

Kaarten:

• TOP 25, nr. 2103 ET, 'Calais' (1:25000)
• TOP 25, nr. 2104 ET, 'Boulogne-sur-Mer' (1:25000)
• Série Bleu, nr. 2204 E, 'Lumbres' (1:25000)
  

De beide TOP kaarten beslaan bijna het ganse traject - de GR staat ingekleurd - , voor het ontbrekende stuk heb je de Série Bleu kaart nodig. De kaarten zijn o.a. verkrijgbaar bij Atlas & Zanzibar, Kortrijkse Steenweg 19 (onlangs verhuisd!), 9000 Gent.
Tel. 09-220.87.99, Fax 09-220.87.99.

Toeristische info:

• Comité Régional de Tourisme du Nord-Pas-de-Calais
  6 Place Mendès-France, F-59800 Lille
  Tel.: 0033-320.14.57.57
  Fax: 0033-320.14.57.58
• Loisirs-Accueil Pas-de-Calais
  24 Rue Désille, F-62200 Boulogne-sur-Mer
  Tel.: 0033-321.83.32.59
  Fax: 0033-321.30.04.81
• Office de Tourisme
  Place de la Mairie, F-62179 Wissant
  Tel.: 0033-32185.15.62
• Office de Tourisme Samer
  Tel.: 0033-321.33.51.64

Eventuele vragen en opmerkingen zijn welkom: guido.vandroemme@pi.be