Augustus 2001, "Nooit meer", dat waren mijn fameuze woorden na Transalp 2001. De laatste dag ziek geworden, een helletocht, gelukkig was broerken mee om me over de finish te sleuren.
Eind december vraagt Marnik of ik het niet zie zitten om met hem nog es naar Transalp te gaan. Ik bedank voor de invitatie, kan het niet echt opbrengen om de trainingen wat op te drijven. Misschien dat Reinhard interesse heeft ... ja, die staat al bijna klaar. "Wabbel und Knabbel" schrijven zich in begin januari. In de volgende weken en maanden begint het bij mij ook wat te kriebelen maar pech natuurlijk, de 400 beschikbare team-plaatsen zijn volzet.

Tot ...

Enkele dagen voor Paris-Roubaix VTT, lees ik op de het internet een post van Luc Guldentops: "mijn maat moet afhaken, zoek een vervanger". Zonder iemand (=Sabine) in te lichten, zeg ik al direct toe. De komende week doen we samen een rit op de baan en Luc besluit om samen het nieuwe team "Pedaalridders" te vormen (een teamwijziging doorvoeren vergt meer tijd dan ik dacht, computers in deze tijd? Inga kent dat niet denk ik).
Door beide drukke agenda's slagen we er jammergenoeg niet in om veel samen te trainen maar we zijn er van overtuigd dat we qua niveau gelijk zitten en we vertrekken tenslotte met de gedachte "mijn t-shirt van vorig jaar stinkt, ik wil een nieuw".

Hup den auto in naar Antwerpen, Wommelgem. Marnik komt ook naar ginder. Luc zijn vriendin voert hem van Kontich naar ginder. Het koppeltje neemt afscheid en we besluiten om elkaar te volgen. We zijn nog niet in Duitsland of we rijden al verkeerd (Marnik en kaart lezen? in Roubaix was dit ook niet zo'n geslaagde combinatie). Via GSM besluiten we dan maar elk afzonderlijk onze weg te volgen en af te spreken in Kempten, uiterste zuiden van Duitsland waar den autostrade ten einde loopt. Toch slagen we er in om nog es verkeerd te rijden in Koblenz, Stuttgart en nog ergens, gevolg, anderhalf uur laten komen we aan in Kempten, Wabbel en Knabbel staan langs de kant iets te knabbelen. Wat bijpraten over files en verkeerd rijden, eten, drinken ... weg vervolgen.

Godverdomme, wat is dat hier met die vitessebak, ik krijg die niet meer in derde, er zit precies geen poer meer in dien auto, dan maar optrekken in 2de en direct naar 4de. In Lermoos begint die toch wat raar te doen en moeten we de radio luider zetten willen we die vervelende geluiden niet horen (tip van broerken!). Marnik, technieker van dienst, bekijkt de motor van boven en onder, er loopt "olie" uit, er staan een "klepje" open. Eens bellen naar de firma, "ah geen probleem, gewoon bellen naar VAG, die mannen gaan dat allemaal oplossen".

Das toch makkelijk een firmawagen, was mijn eerste gedacht. "Jaja meneer, en geef es dat nummer ... en dat nummer ... en is het leasing X of leasing Y ...", "ja madammeke, ik weet dat ook niet zulle, ik weet één iets, dat ik morgen moet fietsen en dat ik nog 20 km's moet rijden, ik bel misschien nog wel es terug". VAG-dienst mijn botten. We gaan toch proberen om in Mittenwald te raken en daar een garage op te zoeken, starten is het enige waar ik momenteel kan/wil aan denken. In Garmisch moeten we toch een kwartiertje pauze nemen, auto deed precies héél raar. En dan nog es goed op het gaspedaal, ja, we halen Mittenwald, reppen ons naar de inschrijving, knalgele tas (inclusief nieuw starters-T-shirt) ophalen en nu ... een VW-garage zoeken, die vinden we en vertaler van dienst, de Marnik, doet zijn uitleg aan die garagist, nog wat over en weer bellen met het werk (bedankt Petra), de garage in België, allez uiteindelijk is alles in kannen en kruiken, auto achterlaten en volgende week zal die als nieuw terug klaar
staan.

Wat een dag! We zoeken de kazerne en een plaatsje om te maffen, op de zolder. 's Avonds de eerste pasta-party. De sfeer is goed, wij weten wat er ons te wachten staat, Luc is precies wat nerveuzer maar alles zal wel los lopen. De strafste uitspraak van de avond komt van Marnik: "toch wel jammer dat we niet met de fiets vanuit Riva naar Mittenwald terugkeren ...", we zullen er hem morgenavond es aan herinneren.

We kunnen lang blijven slapen, pas om 7 uur op staan, de andere dagen minstens een uur vroeger. Ontbijtje in de kazerne, Adidas-tassen afgeven en richting centrum. De start is pas om 12 uur, wat rondkijken naar al dat mooi materiaal dat rondfietst / rondloopt, nog wat socializen met andere Belgen. En natuurlijk de briefing van Mike, de Transalp DJ van dienst, net zoals vorig jaar.

Dit jaar staan er een 400-tal teams, 800 mannen en vrouwen aan de start, waaronder heel wat Belgen, bekende en onbekende. Uiteraard terug teams van overal in Europa maar ook Koreanen, 2 teams uit Costa Rica, Nieuw-Zeeland, ... Ahja, dit jaar is het "maar" 580 kilometers en 19700 hoogtemeters. Precies om 12 uur start met eerst een rondje in het dorp. Wij besluiten het rustig aan te doen, de eekhoorns gaan er een beetje invliegen. De eerst klim lukt vrij goed en komen ongeveer gelijktijdig boven. De afdaling op asfalt is steil met korte bochten en dan lange rechte stukken, de kilometerteller gaat naar 70 à 75 en dan BAM, klapband achteraan, kan mijn fiets nog in bedwang houden, net niet vallen, Luc zit te ver voor en hoort mij niet vloeken. Blijbkaar was mijn Magura-rem tegen de band geschoven en na x aantal omwentelingen natuurlijk prijs. Gelukkig een reserve Paris-Roubaix buitenband bij me, een Geax Hubi, slechts 1.6, semi-slick met vooral nadruk op slick, maar ja die was ook als reserve meegenomen, in geval dat een mens al na 35 km's iets zou voorhebben. De velg kookt en tegen dat
er een nieuw binnen en buitenband op ligt komt Luc aangereden, een extra klimmetje voor hem :-)

We zetten onze tocht verder, genieten van de bevoorrading en dan begint het al wat minder goed te gaan, benen voelen leeg aan, hartslag ligt precies te hoog. Aan de 2de bevoorrading nog eens extra drinken nemen en we vertrekken, maar hier komen alle slechte herinneringen van vorig jaar terug naar boven, stukken van 20%, bike-pushing, mottig voelen, "miljaarde", "godverdomme" en vooral de magische woorden "NOOIT meer" vliegen in het rond. Met Luc gaat het beter en zit waarschijnlijk al lang te wachten boven op de berg. Wat rusten en dan vlammen naar beneden, in de kiezels heb ik weinig grip met die achterband en ga toch es goed op mijn bek, enkele schaafwonden zijn het resultaat, niks erg aan de hand. Ik strompel over de finish, krampen tot in mijn kleine teen, mijn moed voor de volgende dagen zinkt diep in mijn SIDI-schoenen. Luc voelt zich goed, snakt naar meer. Marnik en Reinhard zitten ook maar mottig te kijken. Ze hebben van in het begin wat "gaatjes toegereden" en 20 km voor het einde kreeg Marnik zijn klop.

Ranking Men (246 teams)
1. Xenofit-Rocky Mountain/T-Mobile (3:35.08,2)
170. Wabbel & Knabbel (6:00.19,8)
226. Pedaalridders 1 (6:42.02,1)

Total Ranking Men (245 teams)
1. Xenofit-Rocky Mountain/T-Mobile (3:35.08,2)
170. Wabbel & Knabbel (6:00.19,8)
226. Pedaalridders 1 (6:42.02,1)

Heel slecht geslapen, enorm veel krampen gehad 's nachts. De ganse dag zal ik dit nog blijven voelen en net boven mijn linkerknie heeft een serieuze kramp waarschijnlijk ook wat schade in de spier aangericht. Maar allez, nieuwe dag, nieuwe moed.
We gaan ons in de startbox gaan plaatsen, samen met W&K (Wabben & Knabbel). We zijn nog maar net vertrokken of er rammelt precies iets aan mijn achterwiel. Luc is in het geroezemoes al verdwenen. Reinhard raadt toch aan even te stoppen. We bekijken dat achterwiel even ... damn, spaak uit mijn Crossmax gescheurd. Wat nu? De motards komen kijken, tja iedereen is al verdwenen. Die spaak dan maar vastleggen met een spanbandje. W&K piloteren me terug naar Luc, die is ondertussen met de eerste klim op asfalt begonnen. Mijn benen voelen goed aan vandaag en besluit om op eigen tempo te klimmen en af en toe te wachten op Luc. W&K gooien een tandje bij en verdwijnen uit ons zicht. Naarmate de klim vordert moet ik alsmaar mijn Magura remmen verder van de velg zetten, het wiel blijft maar slepen. Als ze op het verst staan besluit ik toch te stoppen en dat wiel es nader te bekijken. Jawadde, dat staat al redelijk krom, sleept tegen mijn remmen en er is niet 1 spaak uit de velg, maar 3! Luc komt er bij, en nog 2
rescue-rangers. Na lang twijfelen neem ik toch de beslissing om op te geven, met zo'n wiel kan ik wel klimmen maar afdalen is te gevaarlijk, een reservewiel is hier ook niet verkrijgbaar. Met pijn in het hart neemt ik afscheid van Luc en "draai mijn kar", terug naar beneden, op de baan richting finish. Nog even Sabineke bellen, die leeft mee maar kan er ook niet veel aan verhelpen. Dan nog 50 km op de baan, vals plat naar Ischgl. Gelukkig kom ik Polen tegen die me een lift willen geven, speelt wel niet het liedje "Highway to hell" van AC/DC in de wagen! Wat waarschijnlijk nooit meer zal gebeuren: ik komt als eerste aan! Geeft toch een speciaal gevoel, hoewel, de rekening voor een nieuw wiel ook. Ik besluit dan maar te gaan douchen in de lokale tennishal. Kort na de middag keer ik terug naar de finish (eerst stoppen bij den Italiaan om wat pasta te eten), pas in de late namiddag komen W&K aan. Marnik heeft terug de man met de hamer tegengekomen en zit er psycho precies wat door. Zij gaan douchen, ik wacht op Luc, die komt moe maar voldaan enige tijd later aan. Nog eens gaan eten, de Luc valt om van de honger. En 's avonds nog een pasta-party. Eten, het blijft belangrijk!
Ahja, ik blijf in competitie (buiten categorie, Ausser Konkurrenz), weliswaar met 12 uren aan onze broek maar het T-shirt blijft haalbaar.

Ranking Men (243 teams)
1. Team Focus/Hawk (3:41.48,9)
195. Wabbel & Knabbel (7:11.48,5)
243. Pedaalridders 1 (12:00.00,0)

Total Ranking Men (242 teams)
1. Xenofit-Rocky Mountain/T-Mobile (7:16.58,2)
184. Wabbel & Knabbel (13:12.08,3)
242. Pedaalridders 1 (18:42.02,1)

Vroeg, heel vroeg word ik wakker, Luc, Luc, Luc ??? Niet te vinden, het is er redelijk donker, de lichten worden niet ontstoken, dus een beetje op de tast kleren zoeken. Ah, daar is Luc, lijkbleek (allez in de donker kan je dat niet zien, maar ik denk dat ie er zo uit zag), "ganse nacht niet geslapen, moeten overgeven, ...". Het zit ons niet mee, pnieuw pech vandaag. Ik ga vlug even naar buiten om te pissen, is het wel niet aan het watergieten! Het zit dus helemaal niet mee vandaag. Kleren aan, tas inpakken, fiets halen, race office opzoeken, verhaal uit de doeken doen, om 7u15 nog rap iets gaan eten, Luc zit alweer op de WC, Marnik ziet het niet meer zitten, W&K stellen voor om met hen mee te rijden (alleen mag niet), zo moeten ze zich wat aanpassen aan mijn snelheid en kunnen ze niet opnieuw de man met de hamer tegenkomen. Waarvoor ik toch allemaal niet goed ben hé? Luc beslist om met de organisatie naar de volgende finish te gaan. Wij krijgen eerst een klim in de regen onder de wielen geschoven, we rijden op het gemak, maken lol, Marnik charmeert de vrouwkes en ziet het alweer wat beter zitten. Hoe dichter bij het ski-station, hoe kouder. De afdaling is natuurlijk terug super, eerst op gravel dan tarmac. Reinhard en ik moeten af en toe op Marnik wachten in de afdalingen en besluiten hem dan maar onze "responsible young driver" te noemen. Die dag leren we ook forza-Hollandia kennen, 3 hollanders (de 4de heeft opgegeven) die veel in onze buurt zullen vertoeven. Wij altijd maar zeggen "3de keer trakteren", maar ja met hollanders, we hebben die drank nooit gezien... De daarop volgende klims brengen ons ook even in Zwitserland en zonder kleerscheuren en vol spirit halen we de finish. Met Luc gaat het niet goed, geen fut, moe, kan niet eten, we stellen voor dat ie toch es de local doctor opzoekt terwijl wij lekker gaan eten :-) Als we 's avonds terugkomen heeft ie al een infuus gekregen. Morgen starten is uitgesloten.

Ranking Men (236 teams)
1. T-Mobile/Rocky Mountain-Xenofit (3:23.55,0)
187. Wabbel & Knabbel (6:18.39,0)

Ranking Ausser Konkurrenz (12 ranked)
9. Pedaalridders 1 (6:18.37,2)

Total Ranking Men (234 teams)
1. T-Mobile/Rocky Mountain-Xenofit (10:40.53,2)
175. Wabbel & Knabbel (19:30.47,3)

Vandaag terug met W&K mee. De makkelijkste rit, vooral naar beneden, i love that! Opnieuw gaat de meter boven de 70 km per uur, dit geeft echt een kick. En dit keer is het echt vlammen, we zitten precies in een Decca-wedstrijd. Er wordt hard gereden in de vallei. Marnik is terug gerecupereerd en doet samen met Reinhard redelijk wat kopwerk, ik moet maar in het wieleken kruipen, waarom zou ik me moe maken?

Uiteindelijk is er dan nog 1 lange klim, voel moed start ik en het gaat goed, heb veel gegeten tijdens de verbinding in de vallei, W&K rijden verder en zullen boven wachten. Ik haal redelijk wat teams in maar net voor de hut begin ik het toch wat moeilijker te krijgen. Aan de hut beslissen we een colake te drinken, allez, elk een halve liter. Met een cola-maag het laatste stuk van de klim. Tijdens de cola-pauze is ook de Wolfe, een Amerikaan met 1 been, voorbijgestoven. Net voor het einde van de laatste klim halen we hem in, een tiental minuten later stuift ie voorbij, de zot, en zijnen maat er achter (die is waarschijnlijk bang een been te verliezen :-)) Finishen doen we terug zonder problemen. Met Luc gaat het al iets beter, maar eten lukt nog niet. De ontgoocheling is op zijn gezicht af te lezen, ik kan het verstaan.

Ranking Men (230 teams)
1. T-Mobile/Rocky Mountain-Xenofit (3:29.05,0)
175. Wabbel & Knabbel (5:30.34,6)

Ranking Ausser Konkurrenz (17 ranked)
12. Pedaalridders 1 (5:30.33,1)

Total Ranking Men (229 teams)
1. T-Mobile/Rocky Mountain-Xenofit (14:09.58,2)
171. Wabbel & Knabbel (25:01.21,9)

Total Ranking Ausser Konkurrenz (38 ranked)
13. Desmedt Gunther (30:31.12,4) (4)

Vandaag een superkorte etappe, maar toch met 1 zwaren klim. De klim gaat zonder problemen, de afdaling is minder, er zitten zware stukken in, traag, technisch, draaien, keren, niet echt mijn ding, allez zonder kleerscheuren komen we beneden. Aangezien we vandaag redelijk vroeg binnen zijn profiteren we er van om wat kleren te wassen, bikes in orde te brengen, veel te gaan eten en samen met Marnik te fantaseren hoe sex met 3 vrouwen zou zijn :-)). Luc zorgt er telkens voor dat we een schoon plaatsje hebben om te slapen. Het gaat al iets beter met Luc, gaat zelfs naar de chinees om toch maar geen pasta te moeten eten.

Ranking Men (226 teams)
1. www.HOLIMITES.com (2:36.30,7)
143. Wabbel & Knabbel (4:12.06,2)

Ranking Ausser Konkurrenz (20 ranked)
10. Pedaalridders 1 (4:12.06,8)

Total Ranking Men (226 teams)
1. T-Mobile/Rocky Mountain-Xenofit (16:46.30,8)
166. Wabbel & Knabbel (29:13.28,1)

Total Ranking Ausser Konkurrenz (69 ranked)
17. Desmedt Gunther (34:43.19,2) (5)

Nog 3 dagen, het einde is in zicht. En Luc gaat het toch proberen, heeft de laatste dagen amper gegeten maar hij is super gedreven. De volgende dagen gaan we op zijn tempo afwerken. W&K besluiten om na 3 dagen recup er toch nog es een lap op te geven en gaan vooraan in de laatste startbox post vatten. Twee klims vandaag, met oa de Rabbijoch (2270 meter). Eerst wat door het centrum en dan een trechter. Het vervolg is 15 km klimmen, dezelfde domme berg als gisteren maar dan langs de andere kant. De eerste kilometers zijn asfalt, extreem stijl, slechts 3 meter breed, ik klim op een gezapig tempo naar boven en besluit om na een kwartiertje te wachten op Luc. Veel bikers passeren, ook de Koreanen, "I'm counting the steps" zegt ie vol humor. Na lang wachten komt Luc, te voet, het gaat niet. Hij besluit om op te geven, maar eerst het race-office inlichten. Tegen dat dat allemaal in kannen en kruiken is zijn de 800 vogels al lang gaan vliegen. Dus ik alleen verder, zoveel mogelijk lijken oprapen vooraleer ik zelf in een lijk verander. De klim gaat vlot, in het verbingsstuk naar de Rabbijoch kom ik in een aantal groepjes terecht. Nog es goed eten op de bevoorrading en dan komt het hoogtepunt van deze Transalp. Op de brede gravelweg gaat alles nog goed, vanaf het wandelpad begint de vermoeidheid toch wat door te wegen. Ver, heel ver zie ik het kruis staan waar we naar toe moeten maar dat blijft eeuwig duren, krijg honger, heb jammergenoeg geen eten meer bij me en het wordt een beetje afzien. Eenmaal aan het kruis blijkt het nog een halfuur "3 meter fietsen", "5 meter wandelen", "10 meter fietsen", ... te zijn.

De afdaling die volgt is zot, steil, losse keien, technische stukken maar opnieuw zonder kleerscheuren haal ik het einde. W&K hebben een puike prestatie neergezet, jammergenoeg in de laatste afdaling had Reinhard nog een lekke band. Luc heeft nog wat kunnen rusten vandaag en besluit morgen opnieuw te starten. W&K hebben de smaak te pakken en gaan er morgen nog es invliegen, wie had dat durven denken dat de relatie Marnik-Transalp nog goed zou komen? Na een lekkere douche keer ik nog es terug naar de finish om de resultaten te bekijken, staat die Koreaan van vanmorgen daar lekker een sigaartje te roken. Genieten, daarvoor komt een mens naar Transalp. Vanavond slapen we terug in een sporthal en warempel er staan opplooibare bedjes, dat doet deugd.

Ranking Men (221 teams)
1. Alb-Gold / Merida (4:18.04,1)
72. Wabbel & Knabbel (5:59.00,0)

Ranking Ausser Konkurrenz (24 ranked)
17. Pedaalridders 1 (8:16.48,7)

Total Ranking Men (221 teams)
1. T-Mobile/Rocky Mountain-Xenofit (21:04.36,1)
148. Wabbel & Knabbel (35:12.28,1)

Total Ranking Ausser Konkurrenz (79 ranked)
19. Desmedt Gunther (43:00.07,9) (6)

's Morgens begeven we ons met de fiets naar het ontbijt, amaai, precies een concentratiekamp zeg, enkel een pistolet en een pot koffie, totaal niets van beleg of confituur. Mijn humeur zakt onder nul, spring op mijn fiets naar de finish en bestel in een cafe "nen warme choco" en 3 boterkoeken. Dat zal tenminste smaken. Wanneer we ons wat later naar de start begeven heeft de organisatie alles in het dorp opgekocht, brood, boterkoeken, taarten, ...

Verschillende tafels, er is blijkbaar wat misgelopen met de vereniging die voor het ontbijt moest instaan, ze proberen zich zoveel mogelijk te excuseren. Luc doet zich nog te goed aan al dat lekkers, hij zal het zeker kunnen gebruiken. Ik pak 2 stukken taart en ga W&K opzoeken in de startboxen, en geef hen de stukken taart. Voor de slagroom en kers moeten ze zelf zorgen. En dan de rit, Luc ziet af heb ik de indruk, ik besluit niet constant bij hem te blijven rijden om hem zeker niet op te jagen, we hebben alle tijd en nog 2 dagen kunnen rijden is belangrijk voor hem. Op geregelde tijdstippen sta ik hem op te wachten, probeer wat moed in te spreken maar weet van vorig jaar dat dit niet zo makkelijk is, de partner kan er niet veel aan doen, het is een solo-gevecht. Aan de bevoorrading doe ik een klapken met de mannen van Costa Rica, zoiets als de Transalp kennen ze ginder niet, wel een 2-daagse door de jungle, waarschijnlijk moet ge daarvoor echt zot zijn. Ik meen me nog te herinneren dat het verschrikkelijk warm was in de valleien. Een 10-tal kilometer voor het einde zit de laatste motor net achter ons, we rijden dus in laatste positie en ook zo halen we de finish, zeker dubbel zo lang gereden als de eersten, de extra aanmoediging van Mike moet Luc deugd gedaan hebben. Ik wil zo snel mogelijk een frisse douche en wat gaan eten.

Reinhard en Marnik zijn ook al lang binnen, hebben terug een mooie rit gereden, temeer ze door de slechte eerste dagen in de laatste startbox moeten starten. Ik ga wat eten met Reinhard en Luc in een pizza-kot, Luc valt bijna met zijn hoofd in zijn bord van vermoeidheid. Hij neemt dan ook het wijze besluit om te gaan maffen. Wij gaan nog wat rusten, cremeken eten en 's avonds nog es gaan eten. Morgen de laatste dag, zonder veel problemen moeten we de finish kunnen halen, met Luc.

Raking Men (220 teams)
1. Team Focus/Hawk (2:46.50,3)
56. Wabbel & Knabbel (3:37.48,8)

Ranking Ausser Konkurrenz (25 ranked)
25. Pedaalridders 1 (6:53.34,0)

Total Ranking Men (220 teams)
1. T-Mobile/Rocky Mountain-Xenofit (23:51.26,6)
145. Wabbel & Knabbel (38:50.16,9)

Total Ranking Ausser Konkurrenz (81 ranked)
21. Desmedt Gunther (49:53.41,9) (7)

Allez, de laatste dag, de Luc nog es goed oppeppen, ik ga mijn nieuw T-shirt halen. In de eerste afdaling komt de schoenzool van Reinhard los en gaat blijkbaar spectaculair tegen de grond, inclusief 2 andere bikers. Schaafwonden zijn het resultaat en een rescue-motor is in de omgeving en laat hem niet eerder vertrekken dan vooraleer ie opgelapt is.

Vandaag gaat het al stukken beter met Luc, zijn gemiddelde ligt al iets hoger maar moet nog altijd lang op hem wachten, maar das normaal. Ondertussen geniet ik van het landschap en doe nen klapken met de andere Belgen. Maar de afdalingen vandaag zijn toch behoorlijk zwaar. Daar Luc toch een stukje achterkomt probeer ik zo lang mogelijk om mijnen fiets te blijven en ja, het lukt me vrij aardig vandaag, terug mijn grens verlegd.
Het laatste stuk is vooral veel gravel en tarmac, plat, wind op kop, en doe kopwerk. Luc moet maar in mijn wiel blijven, ik word bijna euforisch dat ik terug naar huis mag, geef wat gas bij en zie niet dat Luc het tempo niet kan volgen. Hij wordt letterlijk uit de wielen gereden :-)
Uiteindelijk halen we toch het einde, Luc zijn vriendin staat te gillen aan finish (die meisjes toch hé) en knal bijna bovenop hem. Zij tevreden dat ze haren Luc terug ziet, héél wat magerder maar alive and kicking, ik ook blij dat ik na zoveel tegenslagen toch Riva haal. Douchken, cremeken, rusten en 's avonds de party. Alle winnaars op het podium, de Mike doet nog es zijn verhaal, en dan eindelijk een nieuw T-shirt, een knalgeel Tweety exemplaar, we zullen zeker opvallen. De party is de moeite, maar besluit toch niet te laat in mijn slaapzak te kruipen, Marnik en Reinhard blijven nog wat, Luc is al lang niet meer te zien.

Ranking Men (218 teams)
1. Trek / VW (2:37.33,0)
164. Wabbel & Knabbel (4:26.24,0)

Ranking Ausser Konkurrenz (27 ranked)
23. Pedaalridders 1 (5:31.44,8)

Total Ranking Men (218 teams)
1. T-Mobile/Rocky Mountain-Xenofit (26:30.27,9)
143. Wabbel & Knabbel (43:16.40,9)

Total Ranking Ausser Konkurrenz (87 ranked)
23. Desmedt Gunther (55:25.26,7) (8)

De terugreis verloopt zonder problemen en de auto ... die is in orde. We vliegen naar huis. Luc blijft nog wat rondhangen in Italië, Roald, een vriend van hem komt mee naar huis.

Tja, Transalp, één keer gedaan wil je nooit meer terug. Twee keer gedaan wil een mens direct terug. Hoewel je dit jaar niet kan vergelijken met vorig jaar. Redelijk wat tegenslagen gehad, pech, ziekte. Maar het parcours was ook minder zwaar, totaal aantal kilometers en hoogtemeters was minder, Verschillende etappes minder dan 65 km, vorig jaar was de "kortste" etappe 65 km. Dus vergelijken is moeilijk.

Jammer dat Luc ziek geworden is, zo hebben we ook niet de kans gekregen om elkaar goed te leren kennen, maar voor iemand van Kontich valt ie heel goed mee :-)

Volgend jaar? Tja, we'll see ... maar dat zei ik vorig jaar ook al :-)