MTBBelg >>> MTBRoutes.be MTB Reisverhalen Rode Lintjes
MTB Reisverhalen
 MTB Reisverhalen - Het Transalp avontuur van de ploegen Dance with the Devil 1 & 2 - Etappe 1
Algemeen  
Never give up - Transalp 2001  
België  
Engeland  
Frankrijk  
Duitsland  
Oostenrijk  
Italië  
Transalp  
 
Disclaimer  
Al de verslagen die op deze website staan, zijn eigendom van hun respectievelijke schrijvers. Dus niets mag gekopieerd worden zonder hun toestemming.


Zaterdag 21/07/2001

6.30 h

Regen, regen en nog eens regen.
We rijden naar de "matrassenlager", een ruimte ingericht door de organisatoren waar men kan slapen, zich wassen en ontbijten en dergelijke
Het ontbijt dat we voorgeschoteld krijgen bestaat uit melk- en graanproducten en broodjes met beleg, energierepen en powergels voor onderweg liggen ter beschikking.

9.00h

Bikes worden in mekaar gestoken, laatste checks uitgevoerd, rugnummers en fietsnummers worden gemonteerd, we are ready for it.
We zullen maar lange mouwen aandoen, want warm is het niet.
Wonder boven wonder het stopt met regenen.

10.30 h

Naar het vertrek voor de laatste richtlijnen.
Fotootje maken voor de sponsors, wat rondkijken…
Wachten…. De adrenaline jaagt door onze aderen.

12.00 h

HIGHWAY TO HELL…
We zijn weg voor een nog onbekend avontuur….
Een bonte massa zet zich in beweging onder het gejuich van duizenden Mittenwalders, Simon roept ons een laatste maal goede moed toe.
Na ongeveer 10 km staan we een half uur in file voor een beklimming met de fiets op de rug waar maar 1 persoon per keer door kan.
De bestorming van de Hochalmsattel brengt ons van 910 tot ongeveer 1800 meter hoogte, na een downhill op losse stenen (schotter noemen de duitsers dit) een klein stuk asfalt tegen 70 km per uur naar het eerste controlepunt.
Wat powerbars eten (de eerste maal dat ik dit eet, jongens wat is dit slecht - geef mij maar Isostar), een banaan meegenomen voor onderweg, camelbak met water gevuld en verder…
We nemen ons voor in het vooruitzicht van de lange rit van morgen het kalm aan te doen omdat geen van ons allen weet wat ons te wachten staat.

Tot onze verrassing moet men tweemaal, de eerste maal ongeveer 1.5 km de tweede maal 3 km SCHIEBEN, dit is met de fiets naast je of op je rug klimmen, dit is voor Carl en Sven totaal geen probleem gezien zij in hun vorige leven lopers waren, Gert heeft er ook weinig moeite mee, mijn 80 kg wegen op het laatste toch wel door, de fiets wordt zwaarder en zwaarder, doch boven op de Plumsjoch wacht ons een weer een downhill zodat we kunnen bijkomen voor we het laatste vlakke stuk aanvatten.

17.30 h

We bereiken voldaan Reith in Alpbachtal na een 85 tal km en +/- 5.30 h in mooi weer.
Aan de bikewash kom ik Gunther en zijn broer tegen die er een twintigtal minuten eerder zijn gefinished.
Een beetje moe maar het ging wel.

18.30 h

Pasta eten om de noodzakelijke koolhydraten aan te vullen in de Camper, wassen in het BikeCamp, onze bikes in het BikePark, een tweede bezoek aan de pastatent (inderdaad na 1 tot 1.5 uur schijnt alle voeding verdwenen te zijn en hebben we terug honger) pintje pakken, 1 maar hoor (50 cl)….
(De moeder van Sven heeft voor enkele dagen pastasaus klaargemaakt die klaarstaat in de ijskast, telkens na de rit trachten we zo snel mogelijk te eten, we hebben gelezen dat dit goed is voor de recuperatie … Simon zorgt dat dit klaar staat)

22.00h

Gezien ik vorige nacht niet goed geslapen heb op de bodem van de Camper met mijn dun matrasje heb ik mijn tentje opgezet naast de camper op een grasperkje, dit is al veel beter, veldbedje opengevouwen en bed in.
's Nacht weer regen, regen regen…
Lawaai van het stadje maakt me regelmatig wakker, het is zaterdag weet je, blijkbaar ook in Oostenrijk uitgangsdag.
Erg vind ik dit niet, want hoe langer de nacht vordert hoe meer kleren ik moet aandoen, het is verdomd koud buiten in Reith 's nachts.
Ik slaag er toch in een 6-tal uur goed te slapen.