MTBBelg >>> MTBRoutes.be MTB Reisverhalen Rode Lintjes
MTB Reisverhalen
 MTB Reisverhalen - Het Transalp avontuur van de ploegen Dance with the Devil 1 & 2 - Etappe 6
Algemeen  
Never give up - Transalp 2001  
België  
Engeland  
Frankrijk  
Duitsland  
Oostenrijk  
Italië  
Transalp  
 
Disclaimer  
Al de verslagen die op deze website staan, zijn eigendom van hun respectievelijke schrijvers. Dus niets mag gekopieerd worden zonder hun toestemming.


Donderdag 26/07/2001

 

6.00 h.

Wij horen dat deze nacht de fietsen van het volledige Adidasteam uit de hotelgarage werden gestolen, 14 wedstrijdfietsen voor een totale waarde van een twee a drie miljoen bef.
De verbaasde fietsers moeten snel een alternatief zoeken, 1 ploeg is zozeer onder de indruk dat ze de strijd staken.

Ook bij mij breekt paniek uit wanneer om 7.40 h ik vaststel dat mijn helm kwijt is, ik zoek in camper in tent, ik vraag aan Carl, aan Simon, nergens te vinden.
Ik besluit dan maar bij Bicycles een nieuwe helm te kopen, 4.600 ballen, je moet er wat voor over hebben.

Zoals gewoonlijk gaat het begin van de etappe over asfalt tot we uit het stadje zijn, na 3.5 km begint de weg bergop over trail tot op 1300 m.
De zware rit van gisteren zit duidelijk nog in de benen.
De totale rit gaat over een afstand van 75 km met de eerste 40 km niets dan klimmen, klimmen, klimmen, met uitzondering van 6 km rustpauze op één en twee derde van de klim..
In tegenstelling tot mijn vrees van gisteren valt op de eerste klim de pijn aan mijn achterwerk mee, van de valpartij heb ik bergop ook niet veel last, het rare is dat ik bergaf een stekende pijn in mijn linkerschouder voel, waardoor ik regelmatig mijn stuur langs de linkerzijde moet loslaten en mij arm stretchen.
Halverwege de klim komen we Simon tegen met de Camper, vlug even gestopt om een sinaasappel in mijn achterzak te steken, wat zalf op mijn achterwerk en weer verder.
Simon vertelt me ook nog dat hij mijn helm in de voortent heeft gevonden, op dat moment herinner ik me inderdaad dat na de aankomst gisteren Sven me nog zei dat hij mijn spullen in de voortent had gelegd omdat het begon te regenen.

Het tweede deel van de beklimming is het weer zo ver en moet ik alle 500 m uit het zadel, en alle 1.5 a 2 km van de fiets om enkele 100den meter te lopen om de pijn te verzachten.

Het landschap rondom is ongelofelijk en ik neem de tijd om mooie plaatje te schieten, minium een 20-tal.

13.00 h

Eens boven na de Passo Rollo gaat het vliegensvlug bergaf, ik noteer snelheden tot 73 km per uur op mijn fietscomputer, na nog enkele kleine Uphilletjes komen we op een mooi uur aan in Imer, dit was tot op heden voor ons de makkelijkste rit.
De laatste km worden in slecht weer gereden, na onze aankomst breekt de hel los, regen komt met bakken uit de hemel, gelukkig zijn wij binnen.

Door de organisatoren is de rit van vandaag niet zomaar gekozen, gezien morgen een zware rit van 113 km met 3550 hm op het programma staat.

Sven en Carl rijden hoe langer hoe beter en halen momenteel plaatsen binnen de eerste 100, toch niet slecht voor zondagsrijders, Gert en Ik zijn gewoonlijk gesitueerd rond plaats 180-190, voor het merendeel omdat we niet echt een homogeen koppel vormen, Gert is licht en gaat snel bergop, Ikzelf ben relatief zwaar maar kan goed dalen, klimmen gaat echter trager, resultaat is dat Gert bergop op mij dient te wachten, soms een kwartier tot een half uur en ik bergaf op Gert, zodat uren worden verloren, maar zoals gezegd we zijn gestart om te eindigen niet om een plaats te behalen.
We hadden zelfs op voorhand afgesproken regelmatig te stoppen onderweg, eens een terrasje te doen, een spagetti te eten, dat is er tot op heden nog niet van gekomen, Sven en Carl kunnen de competitiedrang niet onderdrukken, wat niet abnormaal is, je wordt door de organisatoren van 's morgens tot 's avonds laat gepushed om goede prestaties neer te zetten en niet vergeten "never ever give up!!!".