MTBBelg >>> MTBRoutes.be MTB Reisverhalen Rode Lintjes
MTB Reisverhalen
 MTB Reisverhalen - Het Transalp avontuur van de ploegen Dance with the Devil 1 & 2 - Etappe 7
Algemeen  
Never give up - Transalp 2001  
België  
Engeland  
Frankrijk  
Duitsland  
Oostenrijk  
Italië  
Transalp  
 
Disclaimer  
Al de verslagen die op deze website staan, zijn eigendom van hun respectievelijke schrijvers. Dus niets mag gekopieerd worden zonder hun toestemming.


Vrijdag 27/07/2001

 

2.00 h

De lichtshow deze nacht was niet van de poes, verschillende malen wakker geschoten van donder en bliksem die de tent oplicht.

Uli Stanciu heeft ons gisteren gewaarschuwd voor de niet te onderschatten etappe van vandaag, buiten de afstand is het vlakke deel af te leggen op een hoogte van 300 m in de vallei waar indien het goed weer is regelmatig temperaturen van om en bij de 40 graden worden genoteerd.

We starten direct bergop langs een asfaltwegje, voor de eerste 6 km, hierna een afdaling van enkele km en dan begint het labeur van elke dag weer, na een 40-tal km komen we boven op de Passo Cinque Croci aan, een bergtop op 2000 meter hoogte.

De eerste klim goed doorgekomen, nu een afdaling van 2000 naar 300 m in het begin over pad later over asfalt.
De passage door de vallei volledig op asfalt is zeer zwaar, bij 38 graden wordt een parkoers dat in het roadbook als ogenschijnlijk vlak wordt beschouwd bezaaid met korte klimmetjes snel opeenvolgend rond de 5 tot 7 % een marteling, in een dorpje niet ver van de volgende klim stoppen we aan een fonteintje om ons te verfrissen en onze watervoorraad aan te vullen, de volgende 20 km werd ons verwittigd door Stanciu is geen water te vinden.
Aangezien we onderweg meerdere malen de drinkebussen vullen met water uit riviertjes of fonteintjes slaan we deze raad niet in de wind en met onze bussen vol vatten we de Kaiserjägerweg aan, ooit de uitvalsweg van de keizer voor zijn aanvallen op de naburige streken, een 12 km lange beklimming op asfalt met een gemiddeld stijgingspercentage van ongeveer 10%.

Boven aan de controlestelle wacht Gert me op, na wat bananen, appels gegeten te hebben zetten we onze tocht verder, wij vermoeden dat hiermee het moeilijkste deel voorbij is, niets is minder waar, de volgende km krijgen we nog 700 hm voorgeschoteld op z'n Belgisch, zeg maar een halve raid Theux.
Dit doet verschrikkelijk pijn, maar de gedachte dat volgende dag de laatste rit is met maar 1 klim sterkt ons.
Uitgeput bereiken we na 9 uur op de fiets de aankomst.
We hebben het zo goed als gehaald denken we.

19.00 h

's Avonds vieren we een klein beetje zonder te overdrijven in Folgeria, we gaan naar een Pizzarestaurant waar we ontieglijk lang moeten wachten op onze drank, wat een marteling, ik kom in dit restaurant ook nog Gunther tegen die mij weet te vertellen dat hij zich helemaal niet goed voelt.
Hij heeft op de Kaiserjägerwegweg een klop van de hamer gekregen en is als een gek powerbars en gels beginnen eten, waarschijnlijk te veel, na de aankomst heeft hij moeten overgeven en is direct in bed gekropen, hij ziet er maar platjes uit.

Ik bestel een grote fles spuitwater die ik in 1 trek achter elkaar opdrink en een grote pint voor de smaak.
De pizza smaakt heerlijk, ik eet ook nog het resterende stuk van Sven op.

21.00 h

We zetten onze fietsen in de overdekte parking en kruipen onder de dekens.