grote versie

grote versie

We waren nog geen 5 minuten vertrokken of we waren al verkeerd aan het rijden. Blijkbaar hadden we een belangrijk bordje gemist, in het woud van alle andere bordjes is dit blijkbaar verloren gegaan. Dus let erop, als je de rivier overgestoken hebt, moet je LINKS inslaan (er staat daar een bord met allerlei hotelinformatie/kaart/...) het bordje van de TIROL VITAL ROUTE hangt onderaan... Kortom wij zijn daar eerst rechtdoor gereden en dan links maar na enkele tientallen km viel het ons op dat het niet echt meer klopte. We waren al 2 serieuze splitsingen voorbij gekomen zonder enige aanduiding en dat waren we niet gewoon van deze tocht. Tot nu toe was hij redelijk perfect bewegwijzerd.

Na een uurtje beginnen we aan de eerste beklimming om in het Karwendeltal uit te komen. Er staat niets voor niets dat dit Naturschutzgebied is. Dit stukje natuur MOET gewoon bewaard blijven. Je kan hier zomaar berggeiten (spijtig genoeg kan je ze op foto heeeeel slecht zien), adelaars en andere fauna & flora vrij zien rondlopen & groeien... Echt de moeite waard om hier te genieten. Dan hebben we het nog niet over het uitzicht dat deze valei tentoonstelt.
Na de korte beklimming om in het dal te komen, vallen de komende kilometers serieus mee. Je blijft uiteindelijk wel stijgen maar niet meer zo erg en het is dan ook meer vals plat dan echt stijgen.

Waterval	Watervallen donderen langs alle kanten de vallei in. Regelmatig kom je ook andere MTB-ers & wandelaars tegen. Na tientallen kilometers begin je dan aan de beklimming naar het Karwendelhaus. Na een 2-tal uurtjes klimmen sta je dan uiteindelijk boven. Je zit daar op een mooie hoogte, zelfs putje zomer kan je nog resten van sneeuw ontdekken.	Andere bikers
Karwendelhaus		Boven !!!

	Aan de andere kant van de berg begint dan de afdaling tot in het Risstal. Deze afdaling is een redelijk technisch stukje mountainbikeplezier wegens combinatie van een smal pad dat er heel rotsig bij ligt. Oppassen geblazen voor lekke banden met deze soms wel stevige rotsblokken op de weg (snake-bites!)	Snakebite
Na een tiental minuten kom je uiteindelijk op een grotere grindweg uit (die er ook beter bij ligt) en begint het racen over brede grindwegen tegen een soms duizelingwekkende snelheid door het Risstal tot je helemaal onderaan op de "mautstrasse" uitkomt. Deze asfaltweg die je spijtig genoeg wel een serieus stukje moet volgen, is betalend (en doodlopend) voor autobestuurders maar natuurlijk gratis voor niet gemotoriseerde-voertuigen.		Mautstrasse

Bijna op het einde (vlak voor een bos) draaien we linksaf om de beklimming naar de PlumsjochHutte op iets meer dan 1600 meter hoogte. De weersomstandigheden waren toen ook spijtig genoeg aan het omslagen van zonnig tot zeer dreigende wolken. Tijd om de afdaling tot Pertisau dan maar aan te vangen. Het eerste stukje schiebestrecke bood zich aan. Geen van allen hadden enig idee wat we ons daar moesten bij voorstellen. Deze afdaling degradeert de meeste mountainbikers tot gewone voetgangers omdat het eerste stuk toch wel IETS te steil naar beneden gaat.		PlumsjochHutte
	Op zich is het mogelijk daar te fietsen maar de losse ondergrond en de serieuze keien maken het een soms wel gevaarlijke combinatie. Ook in 't begin is het serieus smal en constant zijn er de scherpe haarspeldbochtjes. Maar na een goeie kilometer wordt de weg terug breder en kan men weer naar hartelust naar beneden suizen.... Als beloning kan je dan uitrusten & genieten van een drankje in het cafe/hotel/restaurant Gernalm onderaan (en op het einde van de andere Maustrasse die vanuit Pertisau vertrekt). Laat je gerust eens gaan hier, je hebt het zeker verdient en vanaf hier is het constant afdalen tot in Pertisau zelf (ongeveer nog 10 minuutjes rijden met fiets).	Pertisau