1 mei 2001:

De eerste rode lintjes tocht zit er op. Adri Haine heeft de tocht 'geleid', het was een roadbook dat hij ooit had samengesteld voor een tocht in Nandrin, daar de vorige maanden veel regen was gevallen, heeft Adri op een paar plaatsen de toch wat aangepast om de meeste modder te vermijden. Geert Helsen heeft het organisatorisch voorbereid met een Excel bij te houden van de bereidwilligen en de late afvalligen (waaronder ik ook spijtig genoeg). De reacties van de deelnemers waren allemaal zeer positief, er gaan al stemmen op om een volgende tocht te organiseren. Geert Helsen heeft de lege excell file ter beschikking gesteld voor de volgende tocht. Wie zich geroepen voelt laat dit weten op de lijst.

Hier vinden jullie alle foto's terug van de tocht, als er ergens een woordje uitleg bij moet laat me dan nog iets weten.

Peter Luxem.

Aanwezig waren:

Yves Cabooter, Philippe Foubert, Dirk Merckx, Werner Van Eylen, Geert Biesmans, Luc Biesmans, Kris Bertels, Jurgen Destrijcker en collega, Jan Beyens, Hans Bonte, Geert Helsen, Erik Deseir, Benjamin Willaert, Adri Haine, Luk Vanrutten en Guido Vandroemme

't Is er dan toch van gekomen. De Rode Lintjes hebben hun eerste gezamenlijke MTB tocht gereden.
Om zeker de start niet te missen was ik ruim op tijd vertrokken uit de Westhoek, maar de rit verliep voorspoedig en drie kwartier te vroeg stond ik al op het plein in Nandrin. Alhoewel de weerman 'warm' weer voorspeld had voor dit deel van het land, hing er toch nevel, en was de zon nauwelijks te zien. Toch maar arm- en beenstukken aangetrokken. Ondertussen arriveerden de Rode Lintjes, de één na de ander. En telkens was er dat moment: een onbekend gezicht, welke naam past daarbij?
Volgende mensen meldden zich voor de groepsfoto vooraf: Yves Cabooter, Philippe Foubert, Dirk Merckx, Werner Van Eylen, Geert Biesmans, Luc Biesmans, Kris Bertels, Jurgen Destrijcker en collega, Jan Beyens, Hans Bonte, Geert Helsen, Erik Deseir, Benjamin Willaert, Adri Haine, en Guido Vandroemme.
Toen de cameras al opgeborgen waren kwam daar ook nog Luk Vanrutten aanscheuren.
Adri, die voor gids speelde, gaf ons nog enkele raadgevingen: hij kent dit parcours namelijk, en een gewaarschuwd man is een voorzichtige biker waard.
Allee, wijle weg. Een klimmetje op het asfalt om op te warmen. Eénmaal in beweging was het eigenlijk best wel warm, en een mager zonnetje kwam te voorschijn. Het beloofde een leuke dag te worden. Voor Hans Bonte viel dat echter lelijk tegen: al na drie kilometer, bij het binnenrijden van een boswegel, ramde een stevige tak zich in z'n achterwiel en brak de achterderailleur af. Brute pech toch. Echt niet te herstellen. Met veel spijt namen wij en Hans afscheid van elkaar. Luc wist het met z'n multitool nog te bekomen dat Hans met een 'vaste pignon' terug naar de auto kon rijden. Jammer, jammer, jammer…
Toch maar weer verder. Het parcours was erg mooi: op en neer, veel afwisseling met bos- en veldwegels, mooie klimmetjes, lange steile hellingen en snelle of technische afdalingen. Met de modder viel het eigenlijk nog wel mee. Er waren natuurlijk wel 'vettige' wegels, en veel plassen, maar bijna alles viel nog te rijden. Adri had wel enkele slechte stukken van zijn roadboek geschrapt. Het was echter absoluut geen parcours voor slicks, en dat ondervond Erik: ze kostten hem een buiteling tijdens een afdaling en zeer moeizaam klimmen en afdalen over de glibberige wegels.
Niet lang na de pech van Hans was het al weer van dat: dit keer een lekke achterband voor Geert Helsen. Niet erg denk je dan, behalve dat de buitenband dicht langs de velg over wel vier cm opengescheurd was. Opnieuw ging Luc aan het goochelen, dit keer met een verpakking van een 'Granny' die aan de binnenkant van de scheur werd geplaatst. Maar lang hield het niet stand (volgens Adri is een verpakking van een Powerbar veel steviger). Niet getreurd: voor en achterband van plaats verwisseld, en Guido toverde twee quick straps tevoorschijn die over de scheur rond band en velg werden gespannen. Omdat Geert dan toch niet meer kon remmen vooraan werd gelijk de voorrem eraf gehaald. Hij reed op die manier het ganse parcours uit.
Bij wijze van ondersteuning werden we onderweg door een boer met sproeistoffen bestookt en even later door een andere nog met witte mestkorrels: wat kan zo'n uitstap op de boerenbuiten toch gezond zijn.
Het zware parcours eiste zijn tol, en naar het einde toe maakten enkele Rode Lintjes een short cut naar de auto's. Maar de grootste groep zette door en bereikte na 45 km MTB plezier de parking. Bij de meesten hoefden er echt geen kilometers meer bij te komen…
Tja, douches en afspuitinstallaties zijn er daar niet. Het was dus even behelpen, maar niet lang daarna zaten we met z'n allen toch gezellig in café 'Au pied du Mur' in Hoei. Kwestie van één en ander nog eens bij te praten. En al vage plannen te smeden voor een volgende tocht …
Rest nog een dankwoord te richten aan onze gids van dienst Adri, die een heel mooie rit voor ons gekozen had, en iedereen die mee was voor de leuke en sportieve sfeer. Te herdoen!