Zaterdag 27 maart, het is mistig en de temperatuur bedraagt een coole nul graden als ik vertrek richting Koersel. Walter Verheyen heeft ons rendez-vous gegeven op het Kerkplein aldaar om 9u30. Als ik na een voorspoedige autotrip om 9u20 ter plaatse arriveer is er al wat volk aanwezig. Het is een tijdje geleden dat ik nog présence gaf op een RL tocht en het doet altijd goed de bekende gezichten nog eens te zien. Er zitten er ook bij die ik niet ken, maar aan het gefluister te horen kennen zij mij wel. Soit, we zijn hier om te biken en klokslag 10u, na het nemen van een paar groepsfoto's, waarvoor onze dank aan Claudia, vertrekken we. Een rustige start brengt de grote groep, ik vermoed een stuk of dertig, via smalle wegeltjes door Koersel naar een eerste bos-zone. We zitten hier in de Kempen, en dat gaan we geweten hebben. De gidsen, Walter Verheyen en Thierry Parduyns, hebben voor ons een parkoers vol verrassingen uitgetekend. De eerste 20 km brengen ons via singletracks, singletracks en nog meer singletracks, nu en dan afgewisseld met bredere bospaden, naar een parkeerplaats aan Koersel kapel, niet ver van 'Het Fonteintje' . Hier kunnen zij die dat willen hun luchpakket achterlaten, we gaan nu een grote lus van een dertigtal kilometers maken waarna er een luchpauze ingelast zal worden. Daarna is er nog een lus van een 40tal kilometer voorzien.

De zon laat zich uitgebreid zien, en voelen ! Het was wat frisjes bij het vertrek maar een mooie blauwe hemel en droge ondergrond zijn geheide ingredienten voor een prachtige bike-dag. De zanderige boswegels liggen er schitterend bij , droog dus, en we kronkelen ons een weg door de streek rond Koersel en Leopoldsburg. Ik noem deze twee plaatsen omdat ik na een paar kilometer al kompleet alle gevoel voor richting kwijt was. Het is ongelofelijk hoeveel paadjes er hier kriskras door de bossen lopen. En zij die dachten dat hier geen relief was, wel, dat is er wel degelijk! We passeren aan een grote bruingele zandduin die we langs de achterzijde opklimmen. Ik had een koerscassete gestoken en met mijn 32 vooraan had ik best wel moeite om de klim te maken. De rest van de rit kon de ketting vooraan wel op de 44 blijven, zelfs op de meeste klimmetjes waar je, mits je ze tijdig zag, gerust kon opsprinten. Dit vraagt wel steeds wat kracht en na een tijdje ga je dat toch voelen. Maar het is leuk en een goede training. Wat later moeten we vanop een andere duin door het zand naar beneden, zeer plezant , de ene al wat spoorvaster dan de andere..

De klimmetjes worden gevolgd door snelle afdalingen. Met mijn vaste Pace voorvork kan ik de fiets tot op de centimeter sturen en ik geniet dan ook ten volle van het slalommen rond uitstekende wortels en boomstronken, je kan de fiets ook regelmatig platleggen in de kombochten gevormd door het zand. Jumpend over omgevallen boompjes voelt de fiets vederlicht aan, en de dikke 2.35 Fast Fred banden geven me meer dan genoeg comfort. Een eerste technische afdaling wordt door de meesten met glans genomen, de twijfelaars kunnen even verder een alternatieve afdaling nemen. De fotografen van dienst staan geposteerd aan een serie tobogan klimmetjes. Er zullen er nog veel meer volgen. De lange sliert bikers wordt even opgehouden als er een kettingbreuk wordt gesignaleerd. Tijd om even op adem te komen en een hapje te eten. Het is namelijk de bedoeling tussen de 80 en de 100 kilometer af te leggen vandaag, en op tijd eten en drinken is dan cruciaal.

We rijden verder en naderen 'Koersel Kapel' . De lunch wordt genuttigd, tijd om even de spieren wat rust te gunnen en een babbel te slaan.

Nadien gaat het verder voor een tweede grote lus. Het gaat nu richting Leopoldsburg en het kamp van Beverlo. Ik herken hier en daar wat, want in een grijs verleden heb ik hier ook nog met Leopard tanks rondgehost. We volgen 1 van de vaste routes, de gele , en de ondergrond wordt iets vettiger. Niets overdrevens maar toch moeten we hier en daar een grote plas omzeilen. Het blijft draaien en keren en de kilometers rijgen zich vanzelf aaneen. Hier en daar zit er een ietwat rustiger stuk in en het valt me op dat het ritme toch wat gezakt is tegenover de eerste helft van de rit. Normaal want er staan ook al zowat 60km op de teller! Er volgt nog een zeer leuk stuk waar het weer op en af en snel links en rechts gaat. Het is mooi om die lange sliert bikers zo door de bossen te zien kronkelen, ik hoop dat 1 van de fotografen dit op film heeft vastgelegd. Ergens buiten Beverlo wordt er beslist van het laatste stuk dat voorzien was over te slaan en terug richting Koersel te fietsen. We zitten ondertussen aan een rijtijd van dik 4u15 , en zijn zeker al 5.30 uur onderweg, luchpauze erbijgerekend. Walter heeft ook wat last van krampen en na 81km staan we terug aan onze wagens. Ik telde 310 hoogtemeters , niet speciaal veel voor een mtb tocht, maar het zijn hier wel speciale hoogtemeters ! Het was een prachtige tocht, met een zeer homogene groep, tot mijn verbazing was er geen enkel mechanisch probleem noch een platte band (waar ik weet van heb). Enkel die ketting en een kleine valpartij hebben voor wat oponthoud gezorgd. In een warm zonnetje bedank ik de gidsen en speciaal Walter die het ons hier geweldig naar onze zin heeft gemaakt. Ook bedankt voor het water aan de luchpauze Walter, dat was een zeer goed idee ! Van hieruit ook een groet naar Pedebe, die jammer genoeg wegens ziekte op het laatste nippertje moest afbellen, alsook naar Dirk Merckx die ook belet was. Ik denk dat ik niet de enige was die jullie gemist hebben jongens. Tot een volgende keer allemaal.