Nummer vijf! Inderdaad de vijfde rode lintjes tocht wordt georganiseerd door Guido Vandroemme, niet in België maar deze keer in Frankrijk, namelijk in Peuplingues. Dit is een klein dorpje beetje voorbij de kanaaltunnel en aan de beroemde Cap Griz Nez en Cap Blanc Nez.

Links vinden jullie de links naar de foto's en het verslag van Adri.

Bij het uitrijden van Peuplingues krijgen we al meteen een klimmetje om op te warmen. Het is rap gedaan met asfalt: we gaan offroad richting kustlijn. Als we daar zijn komen we op het parcours van de GR 128 'Tour du Boulonnais'. Aan de rechter kant zien we de zee, met daarop de ferry's die hier het Kanaal oversteken.

Als we aan Cap Blanc Nez komen maken we een lusje van ongeveer 2 kilometer, maar dan wel een spectaculair stuk. Wie zich niet al te zeker voelt en liever geen risico's neemt, kan hier even wachten, want we keren op dit punt terug. We krijgen een afdaling over een ruw pad, daarna een serieus geaccidenteerde single track, en een korte maar steile en technische beklimming van een heuvel (wie daarop rijdt zonder voet aan de grond te zetten, wordt van mij getrakteerd). Als we boven op de heuvel staan kunnen we kiezen tussen twee afdalingen. Beide zijn erg steil maar één van de twee is bovendien nog geaccidenteerd (wie hier naar beneden rijdt zonder voet aan de grond te zetten mag zich een 'gevorderde' noemen. De mensen die eventueel blijven wachten kunnen deze afdaling goed zien van waar ze staan.

Volgens mij vallen hier mooie foto's te nemen. Als de groep dat wenst kunnen we
vanaf dit punt ook nog even een blik werpen op Cap Blanc Nez. Daarvoor moeten we een singletrack van zo'n 300 m heen en terug rijden. Vanaf daar gaan we verder op het traject van de GR 128 'Tour du Boulonnais'. We rijden meestal off-road, met af en toe een klim. We passeren enkele prachtige oude herenboerderijen, en zien tussen de heuvels af en toe de zee aan onze rechter kant.

Bunkers uit WO 2 zijn hier overal aanwezig: Hitler dacht namelijk dat de invasie van de geallieerden hier zou plaatsvinden (maar ze hadden hem wel flink bij z'n pietje). Op weg naar het dorpje Audinghen passeren we een imposante bunker. Ik vermoed dat dit een V2 lanceerbasis van de Duitsers was. Daarvan zijn er hier verschillende in de streek. In het dorpje Audinghen staat een hypermoderne klokketoren, die fel contrasteert met de gezellige landelijke terrasjes (!!!).

Vanaf daar moeten we wat asfalt rijden om de paden in het hinterland te bereiken, maar het zijn stuk voor stuk smalle weggetjes die op en neer kronkelen, géén grote wegen dus. Ik schat de totale verhouding offroad/weg voor de totale tocht op ongeveer 85/15. We rijden daarna een relatief rustig stuk door het hinterland, terug
richting Peuplingues. Voor wie denkt dat dit 'uitbollen' is, kan het nog lelijk tegenvallen, want het venijn zit in de staart. We krijgen in de laatste kilometers namelijk nog drie stevige klimmen te verwerken. Eerst komt de Mont de Couple, een imposante heuvelrug in het landschap. De liefhebbers kunnen hier eens tonen wat ze in hun mars hebben. Op de top van de heuvel staat een oriëntatie-tafel. Bij helder weer kan je hier 'The white cliffs of Dover' zien. Een korte afdaling brengt ons in het dal, en meteen daarna komt opnieuw een stevige klim. Wie nog iets over heeft kan zich hierop eens goed kwaad maken. En als toetje komt daarna nog een kort maar niet te versmaden klimmetje. Daarna gaat het pad rechtdoor tot in Peuplingues.

Samengevat
Deze tocht die ik gemakshalve de 'Wissantaise' noem (dit is de naam van een toertocht die hier jaarlijks georganiseerd wordt) is ongeveer 57 km lang. Zowel fysiek als technisch mag je de Wissantaise beslist niet onderschatten. Het is een uitdagend parcours dat je totaal niet verwacht zo dicht bij de zee.
Het pad is hier en daar erg ruw. Je banden kunnen een beetje extra druk wel gebruiken als je snake bites wil vermijden.