Dik probleem: de avond voor de 19de moest ik nog snel langs de stomatologe. Ik sukkelde al een paar dagen met een tandabces en zat zwaar aan de antibiotica. Toen ik haar zei dat ik vandaag 60 km op de MTB ging doen, moest ze evenals mijn tandarts hartelijk lachen. Nee, meneer Haine, dat WIL je niet doen, dat is niet goed voor jouw genezing. Hm, ik wilde persee aan al die mannen bewijzen dat ik eigenlijk best wel in de modder kan en wil rijden, dus ik moest wel voor het fietsen kiezen !

Dus, om 9u45 stond ik op de parking voor het kasteel van Horst in Sint-Pieters-Rode , waar Pieter Vuylsteke afspraak gegeven had aan al diegenen die het Hageland eens van wat naderbij wilden leren kennen. Pieter kent de streek hier als zijn broekzak en beloofde ons een tocht van 60km en om en bij de 800 hoogtemeters. Meer moet dat niet zijn, dachten velen, en er stonden zowaar 24 Rode Lintjes paraat toen het startschot gegeven werd. Een foto van de groep met de Toren van het kasteel van de Rode Ridder (toepasselijk eigenlijk !) op de achtergrond en we gaven onze bikes de sporen.

Even nog vertellen dat het de vorige dagen nogal veel geregend had, alsook de nacht ervoren. Modder zou ons deel zijn, maar een heerlijk zonnetje stak door de wolken en zou ons ei zo na de ganse tocht gezelschap houden. Een rustige start langs het kasteelpark en dan nemen we zowat elke leuke weg , verlaten pad , bosklim,bosafdaling, jaagpad en singletrack die de streek rond Rillaar, Tielt Winge en andere pareltjes hier, rijk is. Grote stukken van de Hagelandse chrono worden ons geserveerd, en ook de toertochten uit Rillaar en Tielt gebruiken menig wegeltje dat wij nu mogen degusteren. Van degusteren gesproken, we passeren ook verscheidene keren een wijngaard, en ook appelen hangen hier als free lunch nog aan de bomen. Namen als het Walenbos, de Tienbunder blijven hangen maar voor de rest wordt er zo gekronkeld dat de meesten al snel elk gevoel voor richting kwijt zijn. Maar, who cares, we hebben een gids en we genieten van een mooie streek. Ja, het was inderdaad modderig, en het was best moeilijk om fietsen, zowel op de verrassend steile klimmetjes als op de afdalingen die naast steil, met steps en sporen, ook nog eens nat, vol met bladeren en glibberig waren. 1 van de Van Marcke brothers (dacht ik toch?) mag morgen toch een kaarske gaan branden! Hij reed in een parallel spoor toen ik, goed gelanceerd in het andere spoor, hem op snelheid wou passeren in een steile natte afdaling. Net op dat moment schuift zijn voorwiel onder hem weg, en valt hij dwars over de weg voor mijn wielen. Ik zie zijn ogen de grootte van tennisballen krijgen als hij me ziet aankomen, met een ultieme ruk, een vloek , een schietgebed, en een geluk dat er geen dikke bomen naast de weg staan, schiet ik hem op een handbreedte voorbij. Oef !

Dat de streek hier populair is bij wandelaars wordt ons duidelijk als we een groep verschillende keren passeren. Wij beleefde bikers, wij braaf groeten en hoezee, er zijn er zelfs een paar die vriendelijk teruggroeten 'Rijerijerije, stoempestoempestoempe' begint een grote groep hikers te zingen, waarop ik spontaan aanvul met 'uit de weg, loempe!..' . Soit, ze konden er mee lachen.

Ik weet niet of die 45% helling erin zat die Pieter ons beloofd had, of het zou die berm moeten geweest zijn, maar alles was te fietsen, zowel bergop als bergaf. Natuurlijk kon niet iedereen elke klim vervolmaken, maar ieder deed zijn best en niemand reed in de weg. Dit is een tocht onder vrienden en gentlemen baaikers. Hier wordt alles door de vingers gezien. Iedereen helpt iedereen en de sfeer is goed. Sommigen zien na zo'n 4u30 met vreugde terug het Kasteel van Horst opdoemen, denk ik, voor anderen mocht het nog gerust een uurke geduurd hebben. Maar 'Samen uit, samen thuis' is het motto .

Jammer dat Geert Biesmans ons na een paar uur moest verlaten wegens barstende hoofdpijn. Het was toch fijn dat ie erbij was en geprobeerd heeft om zo lang mogelijk mee te fietsen. Veel beterschap Geert, en morgen weer vlammen hee! . Ik hoor van Luc Guldentops dat we zo'n 57 km gereden hebben aan een gemiddelde van bijna 17 km per uur. Niet slecht rekening houdend met het zware terrein. Op mijn Polar staan 740 hoogtemeters opgeslagen, een gemiddelde hartslag van 128 slagen en een piekske van 160 (waarschijnlijk in die afdaling ;+).

Hartelijk bedankt Pieter voor de bloemlezing van jouw mooie streek, en een tocht die ons nog lang zal bijblijven. Zelfs met de moeilijke weersomstandigheden heb jij ons nog een goed doenbaar parkoers kunnen aanbieden.Thanks!

Ook bedankt aan al de collega Rode Lintjes voor de talrijke opkomst, de mensen van de Vlaanders zaten waarschijnlijk nog in hun wagen toen mijn fietsje, na een uurtje wassen en plassen, alweer klaar stond voor de volgende uitdaging. Morgen de 60km van verijse? Nah, ik mag niet van mijn dokter !

Adri Haine 19/10/2002